Naprawdę świąteczne porządki

Co roku pokazujemy nowe dekoracje świąteczne. Ale w  tym roku nie przybyło w naszym domu żadnych nowych świecidełek. Pierwszy raz od wielu lat, to chyba dlatego, że ten rok mam bardzo zabiegany i nie miałam czasu czegoś zmajstrować. Ale za to zrobiłam porządek w naszych ozdobach choinkowych, które zbieramy już od wielu lat. Niektóre są w naszej rodzinie już trzecie pokolenie. A wszystko to za sprawą ubiegło rocznego prezentu od gwiazdki :)

Takie to oto piękne bombki w pięknym pudełeczku dostałam.  Wtedy to postanowiłam, że nie mogę je spakować w towarzystwie starych obrzydliwych kartonów. Poszperałam po szafkach i zaadoptowałam nowe opakowania dla moich ozdóbek.

Moje krasnale powędrowały do pudełka po szampanie, no i wyglądają w nim szampańsko :)

A powyżej pudełeczko po czekoladkach i słodziutkie bombeczki :)

To już standardowe pudełko na bombki ale wymościłam je serwetkami świątecznymi.

Kilka mniej ładnych opakowań też się załapało, po kapciach, po jakieś przesyłce itp. Teraz będą czekały na jakąś ciekawszą wersję, może w tym roku gwiazdka też przyniesie jakiś prezent w ładnym pudełku, które się nada. Na pewno sprzątanie choinki będzie przyjemniejsze.

Stajenka u Franciszkanów

Nie raz już pisałam, że centrum naszej małej dzielnicy to klasztor Franciszkanów, zarówno jeśli chodzi o położenie w dosłownym znaczeniu ale i centrum życia mieszkańców. Franciszkanie skupiają wokół siebie młodzież. dzieci no i nas dorosłych. Nasi braciszkowie znają każdego mieszkańca, jego rodzinę i psa czy kota.
Świątynie Franciszkanów znane są ze stajenek bożonarodzeniowych, w naszym kościele zajmuje ona cały ołtarz i jutro wszystkie chłopa zbierają się od samego rana by ją budować. Mam kilka fotek z ubiegłego roku, więc mogę ją pokazać.

 

 

Figury przedstawiające postacie w stające są naturalnej wielkości, w skali 1:1 a choinki mają powyżej 2 m wysokości. Mamy nawet figurę olbrzymiego wielbłąda, owieczki, krówkę i prawdziwą stajenkę. Wiele gości zjeżdża się by oglądać stajenkę, te zdjęcia nie oddają jej rozmiarów i piękna. Światło w kościółku nie najlepsze.

Jutro, my baby, będziemy piec ciasteczka a nasze chłopaki będą budować stajenkę, święta zbliżają się szybkimi krokami.
 Jeżeli macie w okolicy klasztor Franciszkanów to warto odwiedzić go i pokazać dzieciom stajenkę, wiem z doświadczenia, że robi na nich ogromne wrażenie.

Świąteczne przygotowania

Wszędzie dobrze ale w domu najlepiej, to prawda, cieszę się ogromnie, że jestem już z powrotem z rodzinką. A wróciłam w samą porę, w pracy urwanie głowy, w domu świąteczna gorączka :) Trafiłam w sam środek zamieszania. Pomału szykuję świąteczne prezenty, zaczęłam od szykowania butelek na naszą wiśniówkę, którą się dzielimy przy okazji odwiedzin gości.

Następne butelki będą miały znacznie bardziej świąteczne wzory, ale chyba już nie zdążę się nimi pochwalić, bo zajęcia mnie gonią.
Od jutra zaczynamy pieczenie ciasteczek, które także rozdajemy gościom w podziękowaniu za kolędowanie.

Zdjęcia słodkości znalazłam między fotkami z ubiegłych lat, bo w tym roku na pewno nie obfocę moich wypieków.
Spodziewamy się wielu gości w tegoroczne święta, ale cieszę się, bo pamiętam jak jako dziecko cieszyłam się rodzinną atmosferą, pełną zgiełku, śmiechu, kolęd, słodkości w Boże Narodzenie. Z niektórymi członkami rodziny naprawdę rzadko się widujemy, potem trzeba tłumaczyć dzieciom kto jest kto-stryjek, bratanek, ciocia-a dzieciaki tylko oczy wytrzeszczają :) A ciotki całują, wujki ściskają, a maluchy albo płaczą, albo rozrabiają :) A w powietrzu unosi się zapach cynamonu, bakalii i choinki...nie mogę się już doczekać.

Różany nie komplecik

Jakiś czas temu spróbowałam zabawy z papierem ryżowym i zaszalałam. Wykorzystałam co do skrawka cały arkusz. Powstał niby zestaw, którego poszczególne elementy i tak rozstawiłam po całym domu.

Ze starych kieliszków zrobiłam dwa lampiony do jadalni, będą dekoracją stołu.

Wazonik ma się rozumieć na kwiatuszki.

Kufel i butelka znalazły miejsce na tzw dyżurnej półeczce, takiej która co jakiś czas zmienia miejsce i wystrój.

A mała buteleczka będzie udawała świecznik w salonie.

I tak mój komplet się rozkomplecił :)

W najbliższym czasie będę musiała zrobić sobie nie wielką przerwę w blogowaniu bo czeka mnie mały wyjazd w celach leczniczych, a jak wrócę będę musiała szykować się do świąt. Ale mam nadzieję, że pojawię się choć na chwilkę w grudniu.

Wymarzona i od lat wyczekana, jedyna taka

Dziś chciałam się pochwalić moim tegorocznym prezentem urodzinowym. Co prawda urodziny mam w kwietniu, ale jesienne wieczory lepiej nadają się do prezentacji mojej wymarzonej od lat lampy tiffaniego. Pojawiła się ona już na moich fotkach ale dzisiaj wystąpi w roli głównej.

No i mówimy o takiej prawdziwej lampie witrarzowej, nie chinskiej imitacji. Od zawsze chciałam mieć takie cudeńko, ale ograniczały mnie finanse. No i w tym roku, na moje 45 urodziny(życie naprawdę zaczyna się po  40-sce) mój ślubny zaprosił mnie do pracowni artystycznych lamp gdzie oszalałam z zachwytu. Pośród mnóstwa pięknych lamp miałam miałam wybrać sobie jedną, którą pan zrobi specjalnie dla mnie. I to było bardzo trudne, którą ? Wszystkie były takie piękne ! Miotałam się jak dziecko między zabawkami, myślałam tylko, że jedna ładniejsza od drugij i wtedy zobaczyłam moją lampę i wiedziałam, że to właśnie ta jedyna.

 Mleczno brązowa z bursztynami. Czekałam na nią ponad miesiąc bo bursztyny oprawiał jakiś fachowiec z galeri biżuteri nad morzem, a dopiero potem przyjechały do pracowni na Śląsk i tam  pan wkomponował je w klosz do mojej lampy.

Żadne słowa i zdjęcia nie są w stanie oddać piękna mojego światełka. Te lampy, które widujecie w sklepach z dekoracjami naprawdę zrobione są z zupełnie innego szkła, które nigdy nie da efektu takiego jak prawdziwy witraż. Jeśli ktoś raz widził prawdziwą lampę witrażową wie o czym mowa.

Wieczory tej jesieni są dla mnie nawet za krótkie, gdy tylko zajdzie słoneczko, włanczam swoją lampę i uśmiecham się całą gębą a domownicy mają już po kokardę moich ochów i achów. Wiem, że mogłam mieć w zamian całą szafę nowych kiecek albo fajne fczasy w spa ale ja wybrałam lampę, która będzie rozjaśniać moje wszystkie długie wieczory, a każdy z nich będzie świecił innymi kolorami bo to właśnie taka zaczarowana lampa.

Kochanej córeczce

2 listopada Karolcia obchodziła 18 urodziny.
Świętować zaczęliśmy o północy w piątek a ostatni goście wyszli dopiero dzisiaj po południu :). W naszej dzielnicy dorosłe życie zaczyna się od wielkiego sprzątania do którego budzą solenizanta wyjącą syreną rówieśnicy. Zwyczaj trochę dziwny, bo najpierw goście naśmiecą a ty musisz im za to nalać wódeczki, a śmiecą okrutnie. Więc gdy młodzież nocą zaszalała, goście rodziny tak oto są witani u wejścia.

Takim o to wyjącym urządzeniem zwołują gości na imprezkę.

Przed chałupą prawdziwy chlew ale w domku podejmujemy przyzwoicie jak należy z gracją :)

 

 

 

 

Oprócz standardowych prezentów młodzież robi sobie wygłupy i obdarowuje solenizanta czymś specjalnym. Karolcia dostała kitel, strzykawki, bandaże i różne akcesoria medyczne, bo swoją przyszłość chce związać z medycyną lub farmacją. Do upominku była dołączona pluszowa krowa w jednorazowych rękawiczkach i masce, czy to zwierzątko miało jakąś szczególną wymowę ? :)

Potem już były same przyjemności, prezenty, słodkości, szampan, zabawa....

A jak goście opuścili nasze progi, cieszyliśmy się w gronie rodzinki. Takie wspominki, ciepłe chwile i bardzo osobiste, szczególnie dla nas rodziców.

Niech życie, które przed tobą córeczko,

 będzie tak jasne jak spojrzenie w oczy

 i proste jak podanie ręki