Duże jest piękne

Dziś chciałam napisać o roślinach, które obecnie porastają nasz ogród wielkimi połaciami a przywędrowały do nas od znajomych lub krewnych jako małe szczepki. Każda z pokazanych dziś tutaj roślin kilka lat temu to była mała gałązka, pojedyncza sadzonka a czasem nawet jakaś zdechła kępka wykopana gdzieś w rowie. Wszystkie rozrosły się przez te lata bardzo a niektóre nawet w nadmiarze i musimy je teraz mocno ograniczać.
Krzaczki, które widać poniżej sama ukorzeniłam z gałązek obciążonych kamieniem i mam teraz kilka dużych egzemplarzy.



Barwinek, który przywiozłam od cioci Heli ze wsi chyba z 10 lat temu obrasta kilka skalniaków i rabatek, gdyby go zebrać w jedno miejsce zajął by chyba powierzchnię równą podstawie mojego domu.

Gdy sadziłam te funkie to miały 3 listki a dziś tworzą granicę kląbu na długości około 10 metrów i rozsadzam je dalej na inne kląby.

Na te żółte kwiatki (nie wiem jak się nazywają) trzeba uważać bo się panoszą bez opamiętania i pomału muszę z nimi walczyć jak z chwastami. Niebieskie, pokazane nieco wyżej, też lubią się rozrastać bez umiaru i trzeba je mieć pod kontrolą. Dostałam je od koleżanki z pracy, która obdarowała mnie niejedną sadzonką i wszystkie rosną znakomicie, widać były dane od serca.

Paprocie i trawy też zajmują u nas sporo miejsca a przywędrowały do nas w szt. 1. Teraz zliczyć je nie było by łatwo. Poobrastały staw, schody, miejsca pod dużymi drzewami, gdzie nic innego nie chce rosnąć.

Na szczęście mamy duży ogród i możemy trochę poszaleć, no i mamy fajnych przyjaciół z którymi wymieniamy się sadzonkami. To ważne bo obsadzić takie hektary to duży koszt a i wiedza sprawdzona przez kogoś w praktyce przydaje się. Za podarowane roślinki ponoć się nie dziękuje by dobrze rosły, ale wspomnieć o znajomych ogrodnikach można, myślę, że będzie im miło.

Ogrodowe uzależnienie

Jak zwykle o tej porze roku wsiąknęłam w ogród. To chyba taka dolegliwość wszystkich "ogrodolubnych". Albo uzależnienie, które wzmaga się z wiekiem, im bardziej wrośniemy w swoje zagony, tym chętniej grzebiemy w zielsku. I tak bez końca. A w zamian dostajemy cud podziękowanie...moje wygląda tak.

Witaczek domowy

W naszym domu mamy dwa wejścia, jedno główne z przodu i drugie z tyłu, mniej oficjalne. I własnie w tym mniejszym wisi zestaw sweet home, taki mini przybornik na różne bardziej i mniej potrzebne rzeczy, które nigdy nie maja swojego miejsca. Dorobiłam kiedyś do wieszaczków małe deseczki, bo same haczyki często się przekręcały i spadały z nich powieszone tam rzeczy. Teraz są bardziej stabilne i bardziej dekoracyjne.
.

Ogrodowe przeprowadzki

Ostatni tydzień popołudniami trochę grzebałam na ogrodzie i co nie co poprzesadzałam. Gdy sadziliśmy te rośliny, nie mieliśmy pojęcia, że tak się rozrosną i teraz czasami musimy je rozsadzać.

Zrobiłam też nowy klomb między bramą wjazdową a garażem. Na razie wygląda mizernie ale myślę, że pod koniec lata powinien być całkiem fajny. W miejscu wystającego kabla planuję jakieś światełko.

Rzepakowy spacer

W zasadzie dzisiaj powinnam wklejać coś o ogrodzie bo ubiegły tydzień spędziłam z łopatą w ręku. Ale mój ślubny wyciągnął nas dzisiaj na obrzeża miasta i wypstrykał nam kilka fotek, całkiem fajnych więc postanowiłam je pokazać. Tuż za miastem też można znaleźć fajne miejsca na wycieczki rodzinne i spędzić trochę czasu razem.

Planowaliście majówkę, piknik a może wycieczkę na łono natury?:) A ta właśnie natura zrobiła wam psikusa. Czy za waszym oknem też takie widoki?

A MOJE CZEREŚNIE!!! Żeby tylko nie przemarzły

Pomiędzy kwietniem a majem

Próbuję po świętach pozbyć się tego co mi przybyło. Miejsce czekolady, babek, szyneczki i innych smakołyków zajęły warzywka i owoce ale jajeczka zostały.

Przydało by się jeszcze trochę ruchu więc ostatnio walczę na ogródku, ale na koniec i tak ląduję na boczku jak kaczorek z kubeczka.

I w ten oto sposób powstał post łącząncy temat wielkanocny, pełny jajek i kurczaczków z wiosennymi pracami na ogródku, pierwszymi nowalijkami i lenistwem po świątecznym.